Hej, w końcu wróciłam i mam nadzieję, że teraz nie będę sobie robiła hulaszczych wakacji od mojego bloga. Jednak nie ręczę za samą siebie, może postanowię niedługo chodować alpejskie kuce i nie będę miała czasu na czytanie;)

Póki co wracam z najmarniejszym podsumowaniem na blogspocie. Ale, jak zawsze, uratuję się obejrzanymi filmami!

Przeczytane książki (NULL):
1. Opracowania do prezentacji, miliony stron o lekturach itp. W końcu 19/20 punktów nie dostaje się hop siup. Chociaż jeden punkt musieli odjąć mi za twarz :)

I w dodatku skończył mi się termin w bibliotece. Pora jechać na drugi koniec miasta, by oddać coś, czego nawet nie tknęłam. A "Zatrute ciasteczko" jest całe napisane bordową czcionką *_* Szkoda...

Obejrzane filmy:

1. Niewierni

Komedia o miłości i zdradzie, na którą składa się szereg niecodziennych przygód miłosnych.

 Komedia? Dla mnie bardzo słaba. Totalne rozczarowanie. Że niby prawdziwi przyjaciele to tacy, którzy patrzą na siebie podczas seksu z różnymi kobietami? Dobrze wiedzieć. Mnie całość zasmuciła, bo widać, jakich idiotów niektórzy robią z siebie, aby podnieść swoje ego. Nie skończyłam oglądać

1/10

2.Seksmisja

Specyficzny film. Jak mylę wszelkie "Poranki kojota" czy "Chłopaki nie płaczą", tak tego filmu nie sposób pomylić z inną produkcją. Co nie zmienia faktu, że NIESTETY, ale nie poczułam klimatu owej legendy, jak już niektórzy nazywają film Machulskiego. I NIESTETY nie spodobał mi się zbytnio, może oczekiwałam czegoś zaskakującego? Całość wywarła na mnie niepokojące odczucia, lekko dziwną dezorientację. Jednak zabawne były efekty specjalne w latach 80.

4/10
*czekam na lincz*

3. Jestem legendą

Z filmem "Jestem legendą" miałam kontakt już parę lat temu, kiedy to opowiadałam na wycieczce koleżankom całą fabułę, włącznie z zakończeniem filmu. Sama go jednak nie oglądałam:)



W końcu nadszedł ten dzień, w którym postanowiłam zostać dużą dziewczynką i przeżyć tę produkcję. Jednak najpierw musiałam przygotować się na najgorsze i przeprowadziłam małe śledztwo na google:
*UWAGA, SPOJLER*
Mało tego. Musiałam sobie film nagrać, żeby tę scenę przewinąć. I w ten sposób obyło się bez łez i padaczki.

A sam film? Genialny. Klimatyczny, zdecydowanie. Gdyby NIE te dramatyczne momenty, to szczęśliwa dałabym 10/10.

+ wybrałam sobie brykę z tego filmu do rozwalania zombie: klik klik
Przypuszczam, że w ciągu 67 lat dorobię się takiego samochodu. I będę musiała w nim zamieszkać, bo sprzedam dla niego dom. Bywa i tak.

8/10

4. Wielki Gatsby

Nowy Jork, lata 20. XX w. Gatsby – aktualnie milioner wywodzący się z niższych sfer – spotyka po 11 latach swoją wielką miłość, Daisy, z którą wcześniej rozdzieliły go różnice społeczne.

Wydaje mi się, że to jeden z gorszych filmów DiCaprio. Niektóre jego miny mnie serdecznie rozczulały. Chociaż pokazał klasę w scenach pod koniec tego widowiska. Film jest przyjemny dla oka, muzyka szybko się przyswaja, chociaż faktycznie można odnieść wrażenie, że całość podporządkowana jest Jay-Z *nie wiem czy powinnam odmienić Jay'owi - Z, więc zostawiam niepopolskiemu.*
Historia jest taka jak w książce, którą czytałam. Czyli całkowicie dla mnie niezrozumiała. Daisy nie ma charakteru, Jay zamiast przyjść jakoś do niej, wystawia milionowe imprezy... meksyk. Ale i tak dobry film, na który chyba warto przeznaczyć te 2-3 h. Chyba, że jesteście płci męskiej. Zachowanie Jay'a może trochę żenować mężczyzn. Wysoko postawił poprzeczkę :) Mój aktualnie ulubiony filmik z parą Jay/Daisy: klik klik

7/10

PS Niech mi ktoś wytłumaczy, *SPOJLER* dlaczego Daisy wpadła w taki szał, kiedy Tom opowiedział o przeszłości Jay'a? Czy jako szczerze zakochana nie powinna była uznać, że to co należy do przeszłości nie liczy się w ich uczuciu? Nie rozumiem tego wątku. Jakaś histeryczka z niej.

5. Resident Evil: Zaświaty

Widziałam film z 2012 roku, bodajże "Retribution". Jego poprzednik z 2010 roku okazuje się być przyjemnym filmem (z bardzo przyjemną dla oka Millą Jovovivh - czy chcę czy nie chcę, muszę przyznać, ślepa nie jestem:). Niczego ten film w moim życiu nie zmienił, ale był dość dobrą rozrywką przez 2 godziny. Dobre efekty specjalne, nie wiem, do czego mogłabym się przyczepić. Nie chciałabym wyjść na pseudoznawczynię, skoro nie widziałam pierwszej części (HAŃBA I KAMIENIOWANIE).

7/10



I tym oto zręcznym posunięciem kolejny raz ominęłam pisanie o książkach, które właśnie wracają do mojego życia.

Dzięki mojej przyszłej gwieździe poznałam świetną piosenką:

walking dead.

Hej:) Ten miesiąc obfitował w nikczemną pustkę czytelniczą, z której do dnia dzisiejszego się nie wyrwałam. Jednak czytanie to przyjemność, a skoro nie miałam na nią ochoty... to nie czytałam.

Jednak mam racjonalne wytłumaczenie mojego nieróbstwa.
Otóż po prostu grzęznę w nieskończonej ilości książek maturalnych. Kiedy się zorientowałam, co jeszcze muszę zrobić, aby wyjść z tego obronną ręką, to doszłam do wniosku, że YOLO.
Wezmę tę maturę NA INTELIGENCJĘ.

I tak mogłabym prezentować wszystkie podręczniki, wpisy z wikipedii i omówienia lektur ze ściągi, ale myślę, że wtedy ilość komentarzy oscylowałaby poniżej średniej wygranych przez Polskę meczy piłkarskich.

Jednak! Nie będzie wstydu, ponieważ udało mi się dawno temu przeczytać jedną z najbardziej poruszających i zapadających w pamięci książek o niecodziennej przyjaźni. Przyjaźni w trudnych warunkach.

1. Chłopiec z latawcem - Khaled Hosseini  

Afganistan, lata 70. Dwunastoletni Amir, syn zamożnego Pasztuna z Kabulu, wychowuje sie w domu bez kobiet. By zyskać uznanie w oczach ojca, wygrywa zawody latawcowe. Pomaga mu w tym starszy o rok Hasan, służący i towarzysz zabaw. Amir jest świadkiem, kiedy na Hasana napada banda miejscowych chłopaków pod wodzą psychopatycznego Asefa, który gwałci chłopca. Z tchórzostwa i wyrachowania nie staje w jego obronie, a nawet doprowadza do sytuacji , w której Hasan musi opuścić ich dom.

Moja ocena: 4/5

MORZE ŁEZ. Co nie zmienia faktu, że nie chce mi się wierzyć, że tyle nieszczęść mogło spaść na jedną głowę. Nie chcę w to wierzyć. Gdzieś musi być jakiś banalny, zdegradowany przez społeczeństwo promyk nadziei. Myślę, że musi, dlatego daję 4/5, ponieważ to po prostu w pewnym momencie stało się dla mnie powieścią, w której autor próbuje zrobić wszystko, abym nie mogła zapomnieć o tych chłopcach. Tu mu się akurat udało.



To tyle z moich ambitnych lektur pozaszkolnych, Jeśli chodzi o filmy, to także wypadłam coś prostacko:) Chociaż byłam wieki temu na maratonie ekranizacji, więc filmy na podstawie książek = level up w drabinie hierarchii. 
1. Piękne istoty
Myślałam, że biorąc pod uwagę 30-letniego mężczyznę grającego nastolatka, ten film okaże się klapą. Nic bardziej mylnego! To w paru momentach żenująca, trochę zabawna (facet zabił przyjaciela i mówi: "JESTEM SORRY, NIE CHCIAŁEM." - najlepsza scena) historia dla młodszych niż starszych nastolatek. Książki nie dałam rady doczytać do końca, ale film nie skończył się sztampowo.

5,5/10



2. Intruz
Bardzo osobliwy kinowy twór, po którym odniosłam wrażenie, jakby twórcy nie wiedzieli jak ugryźć tę książkę legendarnej już Stephanie Meyer. Dobry soundtrack. Całość przystępna, ale autorzy nie wzbili się na wyżyny swoich możliwości. Co nie zmienia faktu, że polecam osobom, które miały przyjemność przeczytać tę (o, dziwo) dobrą książkę.

7/10




3. Dziewczyna z tatuażem
 Obejrzeć ten film po przeczytaniu książki to jak zjeść pizzę z dodatkowym serem. Jeśli nie przekonałam powyższym serem, to zapraszam do obejrzenia openingu. Coś genialnego, przerażającego. Trochę sztuki, Panowie: klik klik


8/10





Długo zastanawiałam się, czy robić jakiekolwiek osobiste podsumowania na blogu. Jednak doszłam do wniosku, że moje czytelnictwo jest zbyt żałosne, a parę słów może wspomoże młodsze osoby, które idą do liceum. Jej, jak ten czas szybko minął!

Co wyniosłam z liceum?
1. Poczucie, że zrobiłam wszystko, co byłam w stanie. Starałam się, aby było jak najlepiej, jednak czasami tak się zdarza, że życie kopie mnie w dupę.
2. Uśmiech do innych i samej siebie. Jeszcze nigdy nie wstałam rano z łóżka i nie mogłam nie spojrzeć sobie w twarz. Po prostu myślałam po dwa razy zanim odwaliłam jakąś akcję. Chociaż też nie zawsze, nie oszukujmy się, wstawanie o 6 rano przez 3 lata musiało odbić się na moim zdrowiu i logicznym myśleniu:) Życie powinno rozpoczynać się od 11 rano.
3. Wiele dobrych i złych momentów, płaczliwych chwil i głupawek z protezami palca i bombami z coca coli i mentosów. Będę za nimi tęsknić, doceniam je i szkoda, że już nie będzie więcej.
4. Samą siebie. Czuję, że jestem taka sama i nikt i nic mnie nie zmienił, ale miał wpływ na to, jaka jestem teraz. Dlatego czuję się dużo mądrzejsza i inaczej patrzę na pewne sprawy, trochę inaczej myślę, ale nadal wzruszają mnie zwierzęta i zbytnio się przejmuję i przywiązuję i dziwnie się śmieję i lubię, kiedy inni dobrze się czują w mojej obecności.
5. Wiele, wiele innych rzeczy, ale to byście musieli się ze mną umówić, żeby pogadać o życiu przy piwie, a przypuszczam, że żadna ze znanych mi w realu osób nie wchodzi tutaj na bloga.

Czy są rzeczy, których żałuję?
Tak.
Czy bym je powtórzyła?
Zdecydowanie.

(tak filmowo)


To co, witaj dorosły świecie?
Będzie ciężko, jestem zbyt wrażliwa. . A do tego uparta. Cholera jasna, jakiś pogwarancyjny egzemplarz z wysprzedaży magazynów media markt:)

Takie proste słowa, nic z mojego życia bezpośrednio.Marzy mi się, aby parę znajomości z teraz przetrwało do przyszłości. Jednak okazało się, że życie zaskakuje, także nie wiem nie wiem. Pewnie będę sama z 52 kotami, może mnie nie zjedzą.

A żeby post był jeszcze dłuższy to wstawię jedną z moich ulubionych piosenek. Jest piękna, chociaż nie wiem w jakim stopniu miałaby mnie opisać, raczej po prostu fajnie ją przesłuchać. Chociaż wiem, że w pewnej kwestii nawet milion razy popełniłabym ten sam błąd licząc, że tym razem historia inaczej się zakończy. Naiwność.



I w ten sposób przedłużyłam podsumowanie miesiąca i (SZALONA JA) 3 LAT w jednym poście.
Trochę chaotycznie, jednak myślę, że może to pomoże MI SAMEJ i może ktoś to przeczyta i pomyśli sobie: kurczę, od jutra będę się do wszystkich uśmiechał. Nawet jeśli będzie to egzaminator z WORDU. Niech ma.

Pisałam, że mam dziwne poczucie humoru?

 Trzymajcie się ciepło, mam nadzieję, że przetrwam kolejne kilka dni na maturze i prawdopodobnie kilka kolejnych lat też przeżyję (niektórym pewnie to w niesmak:). Kto to może wiedzieć, jak ja nawet nie wiem, co jutro będzie na obiad.

my suicide note: i'm fat and i can't do math.

Kto wymyślił matematykę na maturze?


PS Mam dobry sprzęt, na których nawet gry mi chodzą. Jak ktoś z Was ma steama i chce poznać największego nooba świata, zapraszam. Bądźcie przygotowani na moją twarz.

Plakat *.*
Nie ma oficjalnego zwiastunu, ale czuję, że to będzie ciekawe widowisko kinowego. Coś odyseje kosmiczne coraz bardziej przypadają mi do gustu od kiedy na Ziemii same apokalipsy...


Nadal mnie nie ma. Dopóki nie mówię, nie piszę, nie widać mojej dłoni, zbyt długich włosów - nie ma mnie. Jak łatwo zniknąć... Wartoniewartowszystkojedno. Staram się.

nie można robić prywatnych zdjęć w środku

 Hej, chciałabym dzisiaj przedstawić bliżej jedno z tych miejsc, w którym niczym Alicja pragnęłabym się znaleźć. Kto jest chętny na lot ze mną do Paryża, niech się nie krępuje:)

 Chociaż Szekspir mieści się w Paryżu, to sprzedawane są książki po angielsku, niemiecku itp.
W przyszłości być może zostanie utworzona kawiarnia, która idealnie komponowałaby się z klimatycznymi książkami. Co więcej, widziałam jeden filmik z 2012 roku, na którym kobieta prezentuje swoje drugie śniadanie z Shakespeare and Company. Najwidoczniej moich informatorzy mają przedawnione niusy.

Jest to dość znane miejsce w Paryżu, do którego wcale nie jest tak trudno trafić. Dużo osób przychodzi tam tylko popatrzeć, ponapawać się widokiem.

front sklepu, po lewej stronie można zobaczyć informację o założycielu księgarni z duszą, który już nie żyje

księgarnia posiada swoje własne łóżko, od razu zrobiło się przyjemniej, czyż nie:) kto nie lubi łóżka, ten albo jest chory, albo kłamie

wewnątrz księgarni można dojrzeć wiele cennych woluminów

można dojrzeć katedrę Notre Dame, która odbija się w szybie wystawowej. Tutaj na zdjęciu znajduje się antykwariat cennych książek.

księgarnia wystawia książki na zewnątrz, całość przesycona jest historią

Film połączony z wywiadem.
PS: To trudny dla mnie miesiąc pełen rozczarowań i nieporozumień. Nawet nie czytam żadnej książki. Ale wrócę  i będę komentować Wasze wpisy, obiecuję. Tylko się pozbieram z majdanem wokół mnie.

Połączyła nas miłość do keczupu.

 Lauren Oliver jest autorką bestsellerowych książek, które uplasowały się na liście New York Times. W Polsce wydane jej powieści, takie jak "7 razy dziś" i trylogię "Delirium", którą uwielbiają nastolatki i dorośli pałający się czytaniem młodzieżówek. Oliver jest współzałożycielem Paper Lantern Lit., innowacyjne studio projektów książek. O co chodzi? Mniej więcej o to, że oni wymyślają, o czym ma być książka i jak ma wyglądać. A Ty możesz sobie kupić taki projekt i napisać książkę. Ciekawe? Ostatnio ta firma pojawia się w magazynie Fast Company. Oprócz tego Oliver ukończyła Literaturę i Filozofię na Uniwersytecie Chicago z bractwa Phi Beta Kappa i aktualnie mieszka na Brooklynie.

W związku z wydaniem ostatniej części historii o świecie, gdzie leczy się miłość, Lauren Oliver postanowiła wybrać kilka książek z miłością. Owe książki krążą w sieci, więc postanowiłam sprowadzić je na moją stronę. A co mi tam.

Na plaży Chesil - Ian McEwan

Czerwiec 1962 roku. Para nowożeńców przybywa do hoteliku na południowym wybrzeżu Anglii, by spędzić tam noc poślubną. Florence, córka biznesmena i filozofki, jest utalentowaną skrzypaczką marzącą o założeniu własnego kwartetu smyczkowego. Edward to zdolny absolwent historii interesujący się wpływem wielkich ludzi na kształt dziejów. Oboje z niepokojem myślą o chwili, gdy skonsumują swoje małżeństwo - ona boi się fizycznego zbliżenia, on obawia się, że nie sprosta czekającego mu zadaniu. Niemożność pokonania barier, nieumiejętność rozmowy o wspólnych problemach, doprowadzą do dramatu...

 Lauren poleca tę książkę aspirującym pisarzom, ponieważ McEwan w płynny sposób opisuje aktualne przygody bohaterów przeplatając je ze wspomnieniami. Książka ta pokazuje, jak uwiecznić każdy moment historii.

 Wpuść mnie - John Ajvide Lindqvist

Henry James: Novels 1871-1880

W Polszy wydano dość satysfakcjonującą ilość dzieł Jamesa, jednak nie znalazłam akurat tej książki. Jednak można przeczytać owe opowiadania w różnych, osobnych zbiorach dostępnych w naszym kraju.

Miłość w czasach zarazy - Gabriel Garcia Marquez

Jest to historia uczucia niewydarzonego bękarta i poety Florentino Arizy oraz trzeźwej, rozsądnej Ferminy Dazy, spełniającego się po półwieczu oczekiwania. Oboje przechodzą przez wszystkie kręgi miłości młodzieńcze zadurzenie, małżeństwo z rozsądku, szalone namiętności, miłości idealizowane i ulotne pragnienia cielesne. Ta niespotykana w dotychczasowej twórczości Garcii Marqueza tematyka i tonacja przesporzyła pisarzowi miliony nowych czytelników na całym świecie.

 Pisarka twierdzi, że ta książka wyciśnie z każdego cyztelnika łzy. Jest dynamiczna, żywa, realistyczna, magiczna. Lauren podoba się mix fantastyki z obyczajówką. To jedna z ulubionych książek EVER.

Duma i uprzedzenie - Jane Austen

 Na początku zeszłego stulecia niezbyt zamożny ojciec pięciu córek nader często musiał zadawać sobie pytanie: kiedyż to w sąsiedztwie pojawi się jakiś odpowiedni kawaler? A kiedy już się pojawił, następowały dalsze perypetie, które Jane Austen z upodobaniem opisywała. "Duma i uprzedzenie" uważana jest za arcydzieło w dorobku tej angielskiej pisarki, głównie dzięki zabawnym, zgoła dickensowskim opisom postaci głupich i niesympatycznych. Znajdujemy tu także melancholijną refleksję nad władzą pieniądza i znaczeniem pozycji społecznej, decydujących o życiu młodej panny; a przede wszystkim znakomity, powściągliwy styl, doskonale oddający harmonię opisywanego świata...

 Oliver przypuszcza, że pomiędzy 13. a 14. rokiem życia popełniła 8-krotne czytanie taj książki. Mało tego, jej pierwsza powieść była inspirowana "Dumą...". Dodatkowo twierdzi, że jeśli ktoś jeszcze tego nie przeczytał, to krzywdzi samego siebie.

opisy książek w większości z lubimyczytać.pl 

Hej, lepiej późno niż wcale... oto 89780 recenzja tej książki w internecie. Here we go...

tytuł: Delirium

autor: Lauren Oliver 

tłumaczenie: Monika Bukowska

tytuł oryginału: Delirium

seria/cykl wydawniczy: Delirium tom 1 

„Mówili, że bez miłości będę szczęśliwa.
Mówili, że lekarstwo na miłość sprawi, że będę bezpieczna.
I zawsze im wierzyłam.
Do dziś.
Teraz wszystko się zmieniło.
Teraz wolę zachorować i kochać choćby przez ułamek sekundy, niż żyć setki lat w kłamstwie”.


Dawniej wierzono, że miłość jest najważniejszą rzeczą pod słońcem.
W imię miłości ludzie byli w stanie zrobić wszystko, nawet zabić.
Potem wynaleziono lekarstwo na miłość.

Czy gdyby miłość była chorobą, chciałbyś się wyleczyć?

Historia antyutopijnego świata. PRL wymieszany z leczeniem ludzi na miłość. Społeczeństwo ma być podporządkowane państwu. Po co mieszać w to miłość? Do usunięcia.

I chyba na tym polega cały fenomen książki Lauren Oliver, która postawiła na sprawdzony schemat: walka młodych i zbuntowanych jednostek z systemem. Prawda, że brzmi znajomo? Dlatego jestem lekko rozczarowana tym pomysłem, o którym trochę się nasłyszałam.

Oliver poruszyła ciekawy wątek naszej uczuciowości. Jakby dobrze się przyjrzeć, to połowa biznesu świata związana jest z relacjami damsko-męskimi. Wystarczy odpalić jeden z coraz gorszych programów typu "Sposób na faceta". Nawet w mojej ukochanej Perfekcyjnej Pani Domu coraz częściej słyszy się, że Grażyna nie kocha męża i dzieci, bo nie zmywa podłogi co 2 dni. Z tak banalnych programów jasny wysnuwa się wniosek, że brak miłości jest czymś złym, nieakceptowanym społecznie.

Lauren Oliver odwróciła ten schemat i wprowadziła swoich czytelników do środowiska, gdzie obojętność jest sposobem na przetrwanie. Wszelkie zbyt gorliwie okazywane uczucia są niebezpieczne. Autorka nie zostawia złudzeń, obdziera ten świat ze swoich pozornych zalet i mocnym krokiem staje po stronie rebeliantów.

Myślę, że każdy z czytelników zrobi tak samo, jednak sama uważam, że pewna obojętność jest lepsza od nienawiści. W końcu to ona prowadzi do tragedii, często rodzinnych. A nie oszukujmy się, nie każda matka kocha swoje dziecko i nie każdy prototyp mężczyzny nadaje się na ojca. Jednak odbiegam od tematu.

Pomimo całego mroku opisywanych wydarzeń, jest to typowa młodzieżówka, która kipi młodocianymi hormonami. Przed biologią nie uciekniesz (mówi to tegoroczna maturzystka:). Autorka wykreowała przeciętnych bohaterów. Na uwagę zasługuje fakt ich naturalności. Otóż wszystko może się zmienić w ich psychice, jak to bywa często w umysłach nastolatków. Nie są czarno-biali, co zasługuje na uwagę.

Nie mogę się powstrzymać, w końcu mam jakieś czytelnicze uczucia. Uwielbiam Alexa. Idealna postać, która nie jest sztampowym bad boyem. To człowiek, który nie żyje dla wiecznej chwały, jednak kiedy musi, to potrafi walczyć w imię swoich zasad. No i dla pewnej dziewczyny, oczywiście. Podoba mi się wątek romansowy, nie jest nudny, chociaż niestety przewidywalny w dużej mierze.

Boli mnie zakończenie! Nie mogę się doczekać "Pandemonium", bo "Delirium" przedstawia typowy chwyt serialowy. Kończysz jeden odcinek w takim momencie, że musisz zobaczyć, co będzie dalej z bohaterami.

grecka okładka

Podsumowując, Delirium to ciekawa pozycja wśród antyutopii, jednak w dużej mierze typowo młodzieżowa i dla wyjadaczy gatunku może być lekko przewidywalna. Nie odbiera to jednak jej uroku.

I tak oto przeczytaliście 89127962 opinię o tej książce na blogspocie.




Moja ocena: 4/5

Hej, właśnie stałam się jedną z osób, jakie można obejrzeć w programie "Łowcy promocji" na TLC. Szukam tych książek, bibliotekarki mnie nie lubią i jestem wyrzutkiem społeczeństwa. YOLO.
Oczywiście żartuję sobie, bibliotekarki akurat mnie lubią.
Nie zdążyłam wstawić tego w marcu, bo ciągle zbierałam. Także tego... 

1. "Blondynka w kwiecie lotosu" - Beata Pawlikowska

PRZECZYTANE
Wraz z Pawlikowską byłam już w Chinach, w kolejnej książce wybieram się do okolicznych krain takich jak : Sri Lanka, Tybet, Indie, Nepal. Brzmi egzotycznie? Na pewno. Chociaż wiele aspektów tamtejszego życia nie chciałabym poznać. I w gruncie rzeczy dużo spraw jest takich samych jak u nas.

/pożyczone z biblioteki/





PRZECZYTANE
Znana już większości historia o świecie, w którym każdy po 18 roku życia musi przejść operację mającą na celu dożywotnie znieczulenie. Człowiek bez wyższych uczuć jest nieszkodliwy, obojętny na losy innych. Problem pojawia się wtedy, kiedy znajdą się osoby, które tego nie chcą podporządkowywać się systemowi. Chociaż walka często bywa nierówna.

/pożyczone od koleżanki/

3.  - C. S. Lewis
Czwarty tom Opowieści z Narnii, rzekomo dobry, trochę boję się tej kobry na okładce, ale raczej nie powinnam obawiać się książki dla 8-latków.










4. C. S. Lewis
No i piąty tom...











5. "Jestem numerem cztery" - Pittacus Lore

Jak można oprzeć się Alexowi Pettyferowi? Dla mnie zawsze będzie blond wersją Zaca Efrona. Film o inwazji kosmitów pochodzących z planety Lorien już oglądałam, był mocno średni. Jednak książka świetnie się reklamuje  + dziwnie wyglądający Pettyfer usmarowany jakimś złotych błockiem na okładce <3 No dobra, już nie będę się z niego śmiać, bo i tak widziałam prawie wszystkie filmy z jego udziałem.

/pożyczone z biblioteki/


6. "Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął" - Jonas Jonasson
PRZECZYTANE
Dość optymistyczna historia o człowieku, który ma niezwykle bujne życie, które jak na złość nie chce się zakończyć. Książka opowiada jedną z ostatnich podróży życia tytułowego stulatka, który jest niezwykle młody duchem, a jednocześnie wyznaje zasadą "don't give a damn". Jakbym miała sto lat, to pewnie też by mnie niewiele rzeczy już obchodziło:)

/pożyczone z biblioteki/

7. "Podróż wędrowca do świtu" - C. S. Lewis
Odnalazł się w tym wszystkim trzeci tom Opowieści... Moja ulubiona okładka, przemawia do mnie ten okręt Wikingów :)











8. "Pandemonium" - Lauren Oliver
Całe szczęście, że wyszła kontynuacja Delirium. Po prostu zakończenie pierwszej części jest dla mnie niestrawne. Do tego Pandemonium ma piękną okładkę i nie mogę się doczekać, kiedy położę na niej swoje dłonie  żądne dalszej historii Leny i Alexa.

/pożyczone od koleżanki/




9. "Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet" - Stieg Larsson

PRZECZYTANE
Mój pierwszy skandynawski kryminał, który opowiada o pewnej zawiłej historii rodzinnej, w którą wciągnięty zostaje dziennikarz. Do pomocy dostaje pewną dysfunkcyjną dziewczynę, która ma zdolności Sherlocka - Salander. To dopiero pierwszy tom trylogii.

/pożyczone z biblioteki/